Deze week kwam in Amerika Sarah Palins Going Rogue: An American Life uit. In deze vierhonderd pagina’s tellende autobiografie ventileert de voormalige vice-presidentskandidaat haar frustraties over haar mislukte campagne. Het boek is zoals was te verwachten: veel mensen konden maar weinig goed doen. Niettemin was er ophef: Palin stond in hotpants op de cover van Newsweek.
Was het seksistisch van Newsweek? Werd Palin door dit ‘progressieve’ blad als conservatief ‘gedemoniseerd’?
Probleem is dat Palin zelf ooit op deze wijze heeft geposeerd voor het hardloopblad Runner’s World, dus tja… En ze had moeten weten dat foto’s – tenzij je daar een afspraak over maakt – eindeloos kunnen worden hergebruikt, leuk of niet.
Maar was het dan toch niet ergens ook seksistisch van Newsweek? Ik bedoel: hoeveel beeldmateriaal is er niet van Sarah Palin?
Natuurlijk is die foto gekozen om haar nog eens even lekker in haar hemd te zetten. Of dat ook echt is gelukt, valt te bezien. Wel zijn er dankzij Palin in hotpants vast meer exemplaren van Newsweek verkocht.
Sex sells.
Net tv gekeken, majesteit las de Troonrede. Lag het aan mij, of had ze haar stem aangepast aan de boodschap? Het was minder ‘koninklijk gedragen’ gelezen, het klonk allemaal wat volkser. En somberder.
Broekriem aan, allemaal (?) een beetje flexibel (?) inschikken. Woorden van die strekking. Hoe en wat is niet duidelijk. Vanaf 2011 gaat het kabinet sleutelen. Ons wordt op het hart gedrukt: niet snijden in 2010.
Nu het nog kan…
Vanaf volgende week een nieuwe Opzij in de winkel. Met onder andere 10 tips om in deze tijd toch een salarisverhoging te organiseren. (Want wordt deze recessie soms niet te pas en te onpas gebruikt om benepen te boekhouden? Durf te vragen. En laat je niet het bos insturen met opmerkingen die beginnen met de woorden: ‘Dat je dat nú durft…’ Houd het zakelijk. Dat geldt voor alle partijen.)
Moet ik nog wat met de hoofddoekuitspraken van Femke Halsema? Ik ken Femke als een heel verstandige vrouw (‘AOW naar 67 is bespreekbaar’, ‘Investeren in duurzame projecten, het spoor, onderwijs’). Na lezing van het hele verhaal (De Pers, 8 september 2009) blijf ik daarbij.
Feminisme 3.0 voor iedereen. Ik weet zeker dat Femke daar ook zo over denkt.
(En moet ik trouwens gaan twitteren?)
Heb ik iets gemist deze zomer?
Ik geloof het niet. Want terwijl iedereen met vakantie ging en weer terugkwam, was ik er gewoon. Zo heb ik kunnen zien dat tijdens het WK atletiek in Berlijn de persoonlijke integriteit van de Zuid-Afrikaanse hardloopster Caster Semenya op een verschrikkelijke manier werd aangetast. (Een vrouw die zó hard loopt, dat móét wel een man zijn.) Het onderzoek naar het werkelijke geslacht van Semenya is in volle gang, maar ondertussen heeft ze publiekelijk al in haar blote r**t gestaan. Ik zeg het maar zoals het is.
Verder duwde het kabinet, via Jet Bussemaker, vlak voor het zomerreces de overtijdbehandeling onder de abortuswetgeving, zodat alles en iedereen nu vergunningen moet aanvragen voor die behandeling. Dat geldt ook voor de abortusboot van Women on Waves, die nu stil ligt. Waarom dit kabinetsbesluit moet worden teruggedraaid, vertelt Rebecca Gomperts in Opzij van oktober.
Zover is het nog niet, trouwens. Nu in de winkel: Opzij met een verhaal over rechtse vrouwen. Niet zozeer omdat wij, Opzij, of ik, het nu zo eens ben met de PVV – of met de SP, of met welke partij dan ook – maar wel omdat het de taak van Opzij is maatschappelijke tendensen onder vrouwen (en ook mannen) te signaleren.
Maar wie het interesseert: ik ben tegen een cordon sanitaire, ik ben tegen het in hokjes duwen van wie dan ook, en ik ben er ook tegen dat Laura in haar eentje de zee op zeilt. (Hoe stoer ik het ook van haar vind.)
Mensen klampen je aan op straat, steken eens een duim omhoog, roepen je naam, of vragen ‘als absolute fan van het programma’ of ik alle vier de uitzendingen al heb opgenomen!?
Het is fascinerend en bevreemdend tegelijk.
Alsof je opeens en zonder kennis van zaken en gewoonten naar het platteland bent verhuisd waar iedereen ‘heuj’ tegen je zegt.
(Ik zeg ‘heuj’ terug, maar tot op welke hoogte?)
Ondertussen zijn er nog veel meer belangrijke zaken in het leven van de hoofdredacteur.
Slowly but surely werken we – de redactie voorop – het septembernummer van Opzij naar de drukker. We richten ons in de komende editie onder andere op de mogelijke plannen van het kabinet na Prinsjesdag, de start van een nieuw cultureel seizoen en op een geheim genootschap van vrouwen …die zich vervelen.
Voorlopig ben ik nog geen lid.
Er werd een bos bloemen bezorgd.
De redactie had champagne.
Ik kwam Prem tegen.
‘Ik ga tegen GeenStijl zeggen dat ik jou een bitch vind, en dat ik er tegenop zie met je in een studio te zitten, vind je dat wat?’
– ‘Vind jij dat dan?’
‘Nee, natuurlijk niet, maar dan hebben we tenminste een relletje.’
– ‘Verzin maar iets anders, iets zonder bitch.’
Viktor zei bij het diner voorafgaand aan de uitzending: ‘Je zult wel aan ons moeten trekken.’
En ja, het was soms moeilijk met twee mannen die onthechting zoeken en geen behoefte hebben aan omstandige uitleg.
Jeroen Pauw zei ooit: ‘Je kunt van alles doen op tv, goed of slecht, maar uiteindelijk maken mensen zich het meest druk over je haar.
(Het klopt.)